kartki świąteczne na nasza klasa

Zbliżają się Święta Bożego Narodzenia, a więc i okres wysyłania kartek. Opcję wysłania wirtualnej kartki świątecznej umożliwia serwis nasza klasa.

Aby wysłać kartkę na naszej klasie trzeba wpisać w przeglądarkę następujący adres:
http://nasza-klasa.pl/xmas
później wystarczy kliknąć w "wyślij kartkę", a dalsza część jest już banalnie prosta i każdy bez problemu to zrobi. Kartki można wysyłać tylko osobom z listy kontaktów.

PS. Wysyłanie kartek jest bezpłatne! (przynajmniej na razie ;))

Pozdrawiam

Pan Włodek

Weekend dobiega końca. Spędziłem go na uczelni. Jeszcze pare miesięcy i będzie koniec, ale póki co, trzeba się skupić na zbliżającej się wielkimi krokami sesji. Wczoraj miał być początek. Mieliśmy mieć zaliczenie z prognozowania, ale ku radości większości mojej grupy mieliśmy zastępstwo, bo Pani Doktor nie było. W sumie to poza niespodziewaną listą na wczorajszych wykładach nic ciekawego się nie wydarzyło na uczelni..

Ciekawą rzeczą było natomiast poznanie przeze mnie Pana Włodka. Na początku zaznaczę, że Pan Włodek to wysokiej klasy lekarz chorób ogólnych. To była naprawdę ciekawa historia... Stałem sobie na stacji i czekałem na pksa. W pewnym momencie podszedł do mnie starszy pan ubrany na czarno. Od samego początku był bardzo miły i kulturalny. Na początku naszej rozmowy powiedział, że ma na imię Włodek i że jest z Bydgoszczy. Następnie powiedział mi, że widać, że jestem porządnym człowiekiem..:D Pomimo, że rozmowa zapowiadała się nadzwyczaj ciekawie, a do odjazdu pksu było jeszcze z 40 minut, to jednak postanowiłem ją nieco przyspieszyć stwierdzeniem "i pewnie pan zgubił portfel i potrzebuje pan pieniędzy". Żebyście widzieli minę Pana Włodka. Najpierw zgłupiał, a później chyba się lekko zdenerwował. Następnie Pan Włodek błysnął swoją niesamowitą wiedzą medyczną i wymienił mi wszystkich lekarzy do których powinienem się udać :D. Okazało się na dodatek, że hobby Pana Włodka to wróżenie. Kiepskie bo kiepskie, ale zawsze jakieś. Wnioskuje to po stwierdzeniu "chyba się za dużo Polsatu naoglądałeś" :D. Cóż, tv rzadko oglądam ;). Odchodząc Pan Włodek coś jeszcze pokrzyczał dla ściemy, że jak nie wiem gdzie jest ta ulica to, żebym się nie odzywał, przypomniał mi również o konieczności wizyty u lekarza i poszedł dalej do kolejnych osób.. życie..

Pana Włodka już chyba raz spotkałem. Wtedy Pan Włodek był nieco poobijany. Wtedy twierdził, że został pobity i okradziony. Chciał pożyczyć pieniądze na powrót do swojego miasta, jednak po mojej ofercie zadzwonienia na policję, nie był zainteresowany dalszą współpracą.. życie..

Jeśli trafiłaby się osoba, która nie zrozumiała tekstu, to tłumacze - Pan Włodek to był oszust, który na głupi bajer chciał wysępić kasę i telo..

Pozdrawiam :)

Amy Macdonald - This Is The Life

każdy ma swój rozdział

To była trudna lekcja. Los czasami takie lekcje niestety nam daje. Ale los jak to los, wciąż swoją książkę pisze. Książke w której każdy ma swój własny rozdział. Los nie może na raz pisać wszystkich rozdziałów. Czasami o niektórych zapomina i pisze tylko dla innych. Przychodzi jednak moment, że w końcu o nas sobie przypomni i zaczyna pisać dalszy ciąg naszej historii. Tworzy dla nas zupełnie nowe opowiadanie, w którym znów czujemy, że odgrywamy główną rolę.

To już rok. Tak, dokładnie dzisiaj mija rok od kiedy jesteśmy razem. Dokładnie 3 grudnia 2007 zaczęła się moja, chyba jedna z najważniejszych historii w moim życiu. Wtedy to był mój pierwszy dzień pracy w banku. Od tamtego momentu wiele się zmieniło. Przez ten rok wiele się wydarzyło. Poznałem wielu ludzi. Z wieloma osobami się zaprzyjaźniłem. Często słyszę pytania "jak w pracy"?
Nie zawsze jest idealnie, gdyby zawsze tak było, to to by nie było prawdziwe. Ale czy jestem szczęśliwy? Pewnie, że tak. Dobrze się tam czuję. Lubię osoby z którymi pracuję. Poza tym ta praca to nie tylko wpis do CV, czy wypłata na koncie. Ta praca to wyzwanie. Cały czas jest coś nowego, cały czas trzeba się rozwijać, cały czas trzeba uczyć się nowych rzeczy, śledzić zmiany jakie następują. To naprawdę jest ciekawe i przyjemne. Czuje się, że nie stoi się w miejscu, a każdy dzień jest inwestycją w siebie. Pomijając aspekt kariery, a patrząc z czysto społecznego punktu widzenia. Praca z ludźmi to szczególnego rodzaju wyzwanie. Nie wszyscy są mili, nie wszyscy przychodzą z uśmiechem na twarzy. Przez ten rok musiałem dużo uczyć się empatii. Często na twarzach widać zmęczenie dniem, smutek, problemy, ale często widać też radość i szczęście. Często kontakt z osobami kończy się na zwykłym proszę - dziękuję, ale z wieloma osobami można również zamienić wiele miłych zdań. Czasami osoby po prostu przychodzą z uśmiechem i to jest fajne, i miłe :).

Ogólnie jak to dzisiaj powiedziałem koledze "życie jest piękne, tylko czasami nie potrafimy tego dostrzec", każdy dzień jest nowym wyzwaniem i nową nadzieją. Każdy koniec jest początkiem czegoś nowego i nigdy nie wiadomo co zdarzy się jutro. A jeden uśmiech może zmienić wszystko :)

Pozdrawiam
macko_k ;)